0935 -87 88 686
تهران، انتهای بلوار کشاورز، بین جمالزاده و قریب، پلاک 135 ، ساختمان پزشکان کلینیک یلدا
دکتر ریحانه حیدری » اختلال خواب » اختلال خواب در کودکان؛ علائم، خطرات، انواع و روش‌های درمان
مدت زمان مطالعه۶ دقیقه

اختلال خواب در کودکان؛ علائم، خطرات، انواع و روش‌های درمان

خواب کافی برای سلامت و رشد کودک بسیار مهم است. با این حال، 50 درصد از کودکان در مقطعی از دوران کودکی خود مشکلات خواب را تجربه می کنند. راهبردهایی وجود دارد که والدین می توانند برای بهبودی خواب فرزندشان استفاده کنند. اما گاهی اوقات اختلالات خواب مکرر و الگوهای خواب نامنظم در کودکان دلایل فیزیولوژیکی دارد. اختلالات خواب رایج در کودکان شامل آپنه خواب، بی خوابی و همچنین پاراسومنیا است که رفتارهای مخرب مرتبط با خواب مانند راه رفتن در خواب و وحشت شبانه است.

اختلالات خواب در سالمندان هم شیوع زیادی دارد و ما در این مطلب به اختلالات خواب در کودکان، به خصوص پاراسومنیا می پردازیم. احتمالاً در دوران نوجوانی ادامه پیدا نمی کند. با این حال، آنها می توانند رفتار روزانه و کیفیت کلی زندگی کودک را مختل کنند. ما در ادامه در مورد علل اختلالات خواب در کودکان، علائم رایج، نکاتی برای کمک به کودکان برای مقابله با مشکلات خواب و زمان مراجعه به پزشک صحبت می کنیم.

اختلالات خواب در کودکان

بیخوابی

بی خوابی یکی از شایع ترین اختلالات خواب است که 20 تا 30 درصد کودکان را تحت تاثیر قرار می دهد. علائم اولیه مشکل در به خواب رفتن، ماندن در خواب یا هر دو است.

پزشکان متخصص معمولا بی خوابی در کودکان را به سه دسته تقسیم می کنند:

بی خوابی رفتاری: بیشتر در کودکان تا 5 سال شایع است، این شکل از بی خوابی با مقاومت در برابر خواب، زمان طولانی برای به خواب رفتن و بیداری های مکرر در شب همراه است. این رفتارها در اغلب کودکان گاهی اتفاق می افتد، اما اگر به طور مکرر و مداوم رخ دهند و در عملکرد طبیعی آنها اختلال ایجاد کنند، ممکن است به عنوان یک اختلال خواب در نظر گرفته شوند.

بی خوابی مشروط: در کودکان بزرگتر و نوجوانان شایع تر است، بی خوابی شرطی زمانی رخ می دهد که احساس اضطراب مربوط به زمان خواب باشد و خواب مانع به خواب رفتن یا خواب ماندن کودک شود.

اختلالات خواب گذرا: اختلالات موقتی در روال عادی کودک مانند مسافرت، بیماری یا رویدادهای استرس زا در زندگی می تواند باعث حملات کوتاه مدت بی خوابی شود.

بی خوابی دوران کودکی می تواند برای کل خانواده چالش برانگیز باشد. با این حال، درمان های موثری در دسترس هستند. تغییرات رفتاری مانند ایجاد یک برنامه منظم قبل از خواب معمولاً اولین خط درمان است و می تواند منجر به بهبود در رفاه هم برای کودک و هم برای والدین آنها شود.

آپنه انسدادی خواب

آپنه یا وقفه تنفسی خواب (OSA) زمانی رخ می دهد که بافت های گلو عبور هوا را در طول خواب مسدود می کنند. این می تواند منجر به وقفه های مکرر و لحظه ای در تنفس شود که می تواند به طور قابل توجهی خواب شبانه را مختل کند.

تقریباً 1٪ تا 5٪ از کودکان OSA را تجربه می کنند. در کودکان، علل شایع شامل بزرگ شدن لوزه ها، چاقی و برخی بیماری های دندانی یا نقص های مادرزادی است.

بسته به شدت علائم و سایر عوامل خطر مانند چاقی، یک متخصص اطفال ممکن است ارزیابی بیشتر توسط یک متخصص اختلالات خواب یا از طریق یک مطالعه خواب که شامل تجزیه و تحلیل پزشکی یک شبه در کلینیک خواب است را توصیه کند.

گزینه های درمانی به علت و شدت OSA در کودکان بستگی دارد، اما ممکن است شامل درمان مداوم فشار مثبت راه هوایی (CPAP) یا استفاده از محافظ دهان در شب باشد. اگر مشخص شود که علت آن بزرگ شدن لوزه ها یا آدنوئیدها است، ممکن است جراحی برای برداشتن آنها توصیه شود.

خروپف در کودکان

اکثر کودکان مبتلا به آپنه خواب نیز خروپف را تجربه می کنند. به خاطر داشته باشید که خروپف در کودکان همیشه نشان دهنده مشکل بزرگتر نیست. بین 3 تا 12 درصد از کودکان بدون نشان دادن سایر علائم آپنه خواب، خروپف می کنند. اما برخی شواهد نشان می دهد که خروپف معمولی ممکن است همیشه بی ضرر نباشد. والدین کودکی که اغلب با صدای بلند خروپف می کند باید علائم او را با یک متخصص اطفال در میان بگذارند.

راه رفتن در خواب و شب ادراری

راه رفتن در خواب که به نام خواب‌گردی نیز شناخته می‌شود، اختلالی است که شامل راه رفتن یا انجام سایر رفتارهای پیچیده در هنگام خواب است. شب ادراری شبانه، ادرار غیر ارادی در طول خواب را توصیف می کند.

راه رفتن در خواب و شب ادراری در کودکان بیشتر از بزرگسالان است. تقریباً 5٪ از کودکان در مقایسه با 1.5٪ از بزرگسالان علائم راه رفتن در خواب را نشان می دهند. حدود 15 درصد از کودکان 7 ساله شب ادراری را تجربه می کنند در حالی که 0.5 تا 1 درصد بزرگسالان شب ادراری را تجربه می کنند.

راه رفتن در خواب و شب ادراری

علاوه بر این، راه رفتن در خواب و شب ادراری با بزرگ‌تر شدن کودک برطرف می‌شوند. با این حال، اگر علائم مکرر و مداوم هستند، مهم است که با یک متخصص صحبت کنید. پزشک می‌تواند هر گونه علت اساسی جدی را رد کند و به ایجاد یک برنامه درمانی مؤثر به شما و کودکتان کمک کند.

وحشت شبانه

وحشت های شبانه نوعی از پاراسومنیا هستند که در آن فردی که خوابیده است به طور ناگهانی با احساس ترس و وحشت از خواب بیدار می شود. فرد خوابیده معمولاً هیچ خاطره ای از رویداد ترسناک ندارد.

وحشت شبانه در بزرگسالان نادر است. با این حال، حدود 30 درصد از کودکان وحشت شبانه را تجربه می کنند، معمولاً بین 3 تا 7 سالگی. پزشکان محقق به طور کامل نمی دانند که چرا وحشت شبانه رخ می دهد، اگرچه ریشه های خانوادگی مشاهده شده است.

گزینه های درمانی محدود است. بهترین کاری که می توان انجام داد پس از یک بار وحشت شبانه، آرامش و اطمینان خاطر است. اگر تصمیم دارید در مورد ترس های شبانه فرزندتان با یک متخصص مشورت کنید، ممکن است مفید باشد که یک دفترچه خاطرات خواب در مورد دفعات و مدت این دوره ها داشته باشید.

کابوس در کودکان

مهم است که بین وحشت شبانه و کابوس در کودکان تمایز قائل شویم. وحشت شبانه یک اختلال خواب است که معمولاً در مرحله خواب غیرسریع (NREM) رخ می دهد. کودک معمولاً هیچ خاطره ای از آن قسمت ندارد.

در مقابل، کابوس‌ها معمولاً در طول خواب با حرکت سریع چشم (REM) رخ می‌دهند، مرحله خواب معمولاً با رویا دیدن همراه است. کابوس ها اغلب با استرس یا رویدادهای مهم زندگی به وجود می آیند. رویاهای بد ممکن است باعث ایجاد احساس اضطراب شود، اما متخصصان آن ها را بخشی استاندارد از رشد می دانند.

دکتر-ریحانه-حیدری

دکتر ریحانه حیدری

متخصص گوش و حلق و زیبایی و جراحی سرو گردن از دانشگاه تهران - متخصص گوش و حلق و بینی، فلوشیپ اختلالات خواب، جراحی زیبایی بینی و صورت - هیئت علمی دانشگاه علوم پزشکی تهران- بیمارستان امام خمینی - فلوشیپ اختلالات خواب از دانشگاه استنفورد و دانشگاه تهران - رتبه دوم بورد تخصصی گوش، حلق و بینی در کشور

مقالات مرتبط
پرسش و پاسخ تکمیلی

سوالات شما در اسرع وقت پاسخ داده شده و از طریق ایمیل اطلاع رسانی خواهد شد

0 دیدگاه
یک دیدگاه بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

4 × 4 =